Inleiding
In het Kernkwartier is kapsalon Evi gevestigd. Evi heeft in 2020 de kapperszaak overgenomen van haar ouders Hanny en Werner Ulrich. De onderneming is al vanaf de oplevering van het Kernkwartier daar gevestigd. Eerst in de binnenring, daarna aan de buitenzijde en nu, na de verbouwing van het Kernkwartier, weer ietsjes meer naar binnen. Werner is een trotse Zwitser en ook zijn gezin heeft deze nationaliteit. Maar hoe komt een Zwitserse kapper in Nuenen terecht?
Hanny Ulrich aan het werk
Evi Ulrich aan het werk
De familie Ulrich komt van oorsprong uit het Muotathal in het kanton Schwyz. Rond 1800 is de familie naar Duitsland vertrokken om te ontsnappen aan de grote armoede in hun geboortestreek. Generaties werkten ze in Duitsland, maar behielden hun Zwitserse nationaliteit.
Zo ook de vader van Werner: Walter Ulrich. Nadat hij in 1939 zijn dienstplicht had vervuld in Zwitserland ging hij werken als elektrolasser in de Duitse oorlogsindustrie. Hij was inmiddels in Stuttgart getrouwd met Duitse Lilo Lechner en ze kregen twee kinderen: Roland (1940) en Heidi (1941). Lilo werkte in een luxe zaak voor huishoudelijke artikelen. Walter bouwde mee aan duikboten o.a. in Ludwigshafen en Bremen. Dat ging allemaal goed tot december 1944, toen de Duitsers er achter kwamen dat Walter helemaal geen Duitser was. Hals over kop moest er gevlucht worden. Uiteindelijk werden ze, vader, moeder en twee kleine kinderen, met behulp van vrienden die hij uit zijn diensttijd kende, verstopt in een kolenwagon, de Zwitserse grens bij Bazel overgesmokkeld. Dit was een zeer traumatische ervaring.
Foto rechts: ouders Lilo en Walter
De hele familie Ulrich verzameld met links Hanny en Werner en Evi aan het hoofd van de tafel
In Zwitserland is het gebruik, dat in noodgevallen terug gevallen kan worden op de plaats waar de familie vandaan komt. In het geval van de familie Ulrich dus het Muotathal. Walter Ulrich werd inderdaad warm onthaald in de plattelandsgemeenschap van een paar honderd inwoners. Er werd een huis geregeld en een baan als ambtenaar bij defensie. Daarnaast schreef hij voor de regionale krant. Voor Lilo was het echter een stuk zwaarder. Zij was een stadse meid met moderne manieren en denkbeelden uit Duitsland. Het klikte maar slecht met de zeer traditionele dorpsgenoten. Uiteindelijk zijn ze verhuisd naar het iets grotere Seewen aan de Lauerzersee, waar Walter werkte op de kazerne. In 1950 werd Werner als zesde kind in het gezin geboren.
Werners jeugd
Werner is vernoemd naar Werner Stauffacher, een van de drie legendarische stichters van de Zwitserse Confederatie en die ook afkomstig was uit het kanton Schwyz. Werner Ulrich kende een onbekommerde jeugd en koos, anders dan zijn broers niet voor een vak als architect, schilder of automonteur, voor het kappersvak. Op 14-jarige leeftijd ging hij naar de ambachtsschool om daar het kappersvak te leren. Op 15-jarige leeftijd liep hij al vijf dagen per week stage bij een kapper, terwijl hij ook nog één dag in de week daarin les kreeg. Op z’n 18e had Werner alle diploma’s op zak.
Ontmoeting met Hanny
Een vriend van Werner, Bruno, had een vakantievriendinnetje opgedaan in Nuenen en haalde Werner over om daar eens een kijkje te nemen. In een Volkswagen Kever reed het tweetal naar hotel ‘De Zwaan’ in Nuenen en maakte er een feestje van. Tijdens het stappen in Eindhoven maakt hij kennis met Hanny Stoffelen uit Best en het klikte. Toen bleek dat de Kever stukken had en de vrienden niet konden terugkeren naar Zwitserland, bood de familie Stoffelen aan om Werner, die inmiddels blut was onderdak te verlenen totdat het euvel verholpen was. De vriend sliep bij de familie van zijn vriendinnetje. Van het een kwam het ander. Er werd getrouwd en het paar vertrok in 1970 naar Zwitserland. Helaas kon Hanny daar niet aarden en werd er na een jaartje weer verhuisd naar Nederland. Daar maakte Werner kennis met Peer van Liempt, kapper te Nuenen. Die kon wel wat hulp gebruiken in zijn kapperszaak aan de Jacob Catsstraat, tegenover de toenmalige Andrieskerk. En zo kwam Werner in november 1971 n Nuenen terecht.
Werner aan het werk in zijn salon
Kapper in Nuenen
Het werken met Peer van Liempt in de kleine herenkapsalon was bijzonder: Peer was een joviale man, een echte Bourgondiër, de dorpskapper. Werner was tot in perfectie geschoold in het kappersvak. De combinatie maakte dat de samenwerking een succes werd. Veel klanten verstonden Duits, omdat dat toen nog een van de weinige TV-zenders was. Zodanig dat in 1975 de zaak verplaatst werd naar het nieuwe Kernkwartier.
In 1981 werd een tweede zaak geopend aan het Park (nummer 13). Deze werd traditioneel ingericht en Peer knipte en schoor daar zijn klanten. In 1985 nam Werner de zaak in het Kernkwartier formeel over. En het jaar er op ook de zaak aan het Park. Daar ging Hanny werken die in 1992 ook haar kappersdiploma had behaald. Later kwam ook Evi daar werken. Werner heeft ook nog een tijdje een zaak in Mierlo-Hout gehad. Maar dat werd te veel.
In het Kernkwartier werd in dat jaar de dameskapsalon van Rob Janssen overgenomen. Beide zaken werden samengevoegd, ieder nog wel met een eigen karakter en sfeer. Bij de verhuizing in 1998 naar de buitenzijde van het Kernkwartier werd dat onderscheid opgeheven.
Inmiddels heeft de kapsalon stuivertje gewisseld met cafetaria Vinnies en is in coronatijd de zaak overgenomen door dochter Evi, die inmiddels al 25 jaar bij haar ouders ervaring had opgedaan.
Foto rechts: Interieur kapsalon Werner, Park 13
Werner is behalve kapper ook altijd zeer sportief geweest. Zo zat hij als jeugdvoetballer in de selectie van Centraal Zwitserland. En ook bij het skiën zat hij als 15/16-jarige bij de nationale selectie. Deze activiteiten waren echter niet te combineren met het kappersvak. In Nuenen nam hij echter de sportieve handschoen weer op. Zo was hij zeker tien jaar voetballer, jeugdtrainer en elftalbegeleider bij RKGSV in Gerwen. En was hij in 1991, samen met Peter van de Broek, oprichter en van de loopgroep LONU. Daar was hij naast loper ook voorzitter en initiator van het clubgebouw aan het Wettenseind, de Van Goghloop, etc. Menigeen kent Werner ook van de modelspoorbaan die hij op zijn zolder aan de Opwettenseweg had staan en van kleinere modellen in de vitrine van de kapsalon.
Inmiddels genieten Hanny en Werner van hun welverdiende pensioen. Sporadisch worden er nog bekenden of zieken in de Akkers geknipt, want dat kan Werner nog altijd niet laten.
Door Arnold Maas, augustus 2025.